Polski Portal Morski
Historia Porty

Historia portu w Elblągu

Morskie tradycje Elbląga sięgają najstarszej przeszłości tego miasta. Początkowo pomyślność Elbląga związana była z rozwojem handlu morskiego w strefie hanzeatyckiej. Obejmowała ona obszar w basenie Bałtyku i Morza Północnego. Wymiana handlowa z krajami należącymi do Hanzy przekraczały 90% globalnych obrotów.

Z racji swego położenia nad rzeką Elbląg, mającą połączenie z Wisłą Elbląg był obok Gdańska głównym portem morskim dla ziem polskich. Był też jednym z ośrodków polityki morskiej królów polskich.

W okresie rządów pruskich i niemieckich (1772 – 1945) rozwinął się w Elblągu przemysł stoczniowy. W roku 1837 powstały Zakłady Schichau, które z biegiem lat przekształciły się w największy koncern w Prusach Wschodnich. W roku 1900 firma zatrudniała 3 000 pracowników. Produkowano m.in. maszyny parowe, lokomotywy, statki specjalne, handlowe i wojenne, głównie torpedowce i łodzie podwodne dla Kriegsmarine i na eksport. Odbiorcami było 13 państw, głównie europejskich oraz Chin, Japonia, Argentyna, Brazylia i USA.

W mieście funkcjonował również duży zakład Komnicka, produkujący samochody ciężarowe.

W okresie międzywojennym wzrost znaczenia elbląskiego portu nastąpił w latach 30 – tych. Największy obrót odnotowano w 1936r – pół mln ton. Przez port eksportowano: węgiel, koks, żelazo, pasze, mat. budowlane, nawozy; importowano: zboże, mąkę, tytoń, elementy maszyn. Było to wynikiem poprawy koniunktury gospodarczej i nakręcania przez III Rzeszę spirali zbrojeń.

Podczas II wojny światowej w stoczni Schichau intensywnie produkowano łodzie podwodne, łodzie torpedowe i inne.

Łącznie w latach 1885-1945 we wszystkich zakładach Schichau wyprodukowano 1 634 statków różnych typów.

W roku 1945 Elbląg powrócił do Polski. Splot wielu czynników sprawił, że miasto pomimo prób tuż po wojnie i w latach 60 nie mogło powrócić do swojej dawnej roli portu morskiego. Ignorowanie przez ZSRR układu z Polską z 1945 roku, który gwarantował polskim statkom żeglugę przez rosyjską część Zalewu i Cieśninę Pilawską, wyeliminowało port z wymiany międzynarodowej. Żaden z Polskich portów nie był w takiej sytuacji.

W wyniku zmiany sytuacji politycznej, restrukturyzacji gospodarki oraz działań samorządu powstały warunki do zmiany tego stanu rzeczy.

Na przestrzeni lat 90 – tych miasto podjęło działania mające na celu reaktywowanie elbląskiego portu. Uaktualniono granice portu, utworzono morskie przejście graniczne, w którym funkcjonują wszystkie placówki niezbędne do obsługi ruchu towarowego i pasażerskiego. W porcie funkcjonuje: Straż Graniczna, Urząd Celny, Kapitanat Portu, Zarząd Portu. Od 1993 roku nastąpiło ożywienia przewozów towarowych i pasażerskich.

Źródło Port Elbląg

Zobacz podobne

„Polska stała się portem zastępczym i hubem logistycznym dla Ukrainy” – eksperci o dobrym roku dla portów w Polsce

BS

Port w Świnoujściu

BS

W legendarnej świetlicy stoczniowej w Szczecinie powstanie oddział Instytutu Dziedzictwa Solidarności

AB

Zostaw komentarz

Ta strona wykorzystuje pliki cookie, aby poprawić Twoją wygodę. Zakładamy, że nie masz nic przeciwko, ale możesz zrezygnować, jeśli chcesz. Akceptuję Czytaj więcej

Polityka prywatności i plików cookie