Polski Portal Morski
Historia

Ostatnie walki polskich marynarzy

Podpisanie przez kontradmirała Józefa Unruga – Dowódcę Obrony Wybrzeża, kapitulacji Helu, zakończyło ostatecznie 2 października, walki obronne na Pomorzu.

Wszystkie okręty polskiej floty uległy zniszczeniu bądź wpadły w ręce agresorów. Wyjątkiem były nasze okręty podwodne – żaden nie został zatopiony, dwa (OORP „Wilk” i „Orzeł”) przedarły się do Wielkiej Brytanii, trzy niszczyciele (OORP „Burza”, „Błyskawica”, „Grom”) ewakuowane z Bałtyku w ramach planu „Peking” oraz okręty szkolne „Iskra” i „Wilia” będące na Morzu Śródziemnym.

Dzięki brawurowej akcji udało się przedrzeć w ostatnim dniu walk z Helu do Szwecji grupie oficerów oraz marynarzy na zmobilizowanym kutrze pościgowym ORP „Batory”.

Walczący w ramach Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Polesie” spieszeni marynarze Flotylli Pińskiej oraz podchorążowie SPMW, po bitwie pod Kockiem, złożyli broń 5 października wraz z całym polskim zgrupowaniem, decyzją dowódcy SGO generała Franciszka Kleeberga. Tak zakończyła się walka polskich marynarzy w obronie Ojczyzny w kampanii 1939 roku.

Polska Marynarka Wojenna kontynuowała wojenne zmagania u boku sojuszników na Zachodzie, zapisując „Wielkie dni małej floty”.

źródło/ fot. MMW w Gdyni

Zobacz podobne

Archeologia lotnicza w Muzeum Oręża Polskiego

AB

Odnaleziono słynny okręt Shackletona

BS

90 lat służby „Daru Pomorza” pod polską banderą

Autor

Zostaw komentarz

Ta strona wykorzystuje pliki cookie, aby poprawić Twoją wygodę. Zakładamy, że nie masz nic przeciwko, ale możesz zrezygnować, jeśli chcesz. Akceptuję Czytaj więcej

Polityka prywatności i plików cookie